"Neden edebiyat?" "Yeryüzüne dayanabilmek için." Tezer Özlü Klein’ın 1949 tarihli ‘Kaygı ve Suçluluk Kuramı Üzerine’ makalesinde, ölüm ve yaşam dürtüsünün, yansıtma ve içe yansıtma mekanizmalarının arasında yaşamın başından beri olagalen etkileşimden bahsederken vurgular: Dış tehlikeler, iç tehlikelerin ışığında yaşanır, bu nedenle de daha şiddetli olurlar; öte yandan dışarıdan tehdit oluşturan her türlü tehlike, daimi iç tehlike durumunu şiddetlendirir. Ölüm ve yaşam dürtüle

“Benim anlamadığımı mı sanıyorsun var olmak denilen o umutsuz düşü? Olur gibi görünmek değil, var olmak. Her an bilinçli, tetikte. Aynı...

Belirsizlik aynı zamanda bir “boşluk” duygusudur. Ne yapılacağını, ne hissedeceğini bilmemek; bireyi alışıldık sınırlarının dışına iter....